Donderdag, 1 april. De kamer is amper gevuld. Er heerst een verhitte sfeer. Fractievoorzitters doen een verwoede poging de situatie van collega Omtzigt te bepleiten. Emotioneel, gelardeerd en theatraal. Zoals “Rutte-doctrine-robot” Marijnissen het continu heeft over “onze Renske Leijten”, sprak de heer Klaver zelfs over “onze Pieter Omtzigt”, die bij mijn weten geen transfer heeft gemaakt van de conservatieve rechterflank naar het progressieve links. Met grappen als “Volkspartij voor Vrijheid en Doofpot” (Marijnissen) en “een Pinokkio neus van hier tot in Zuid-Amerika” (Wilders) vraag ik me af of het de minder begaafde cabaretiers in de Kamer werkelijk te doen was om Pieter Omtzigt.

Azarkan stelde: “Als Machiavelli een tijd meegelopen had met Rutte, had hij zo een aantal hoofdstukken kunnen toevoegen aan zijn boek De heerser.” Maar toonde zich even machtsbelust met zijn aanbeveling tot het vormen van een links, progressief kabinet met steun van het CDA.

Wat hij mogelijk over het hoofd heeft gezien, is dat de uitgelekte notities niet alleen informatie bevatten over Omtzigt, maar ook over de rumoer binnen het CDA en de linker partijen. De heer Klaver is zijn campagne poster eventjes vergeten, wanneer een plek in het kabinet zich voordoet. Niet “Meer Lilian & Lilianne & Sigrid & Jesse”, maar “Alleen Jesse”.

In het kader van de formatie klinkt zijn vertederende aanspreekvorm “onze Pieter Omtzigt” als een smacht naar steun van het CDA. Klaver blijkt van twee walletjes te snoepen en zo lijkt Machiavelli niet alleen een aantal hoofdstukken te kunnen toevoegen over Rutte, maar ook over het linker politieke spectrum, dat zich toonde als een slechte verliezer en hiermee weinig eer deed aan de integere, dossiervreter Omtzigt. Of zoals Machiavelli zou zeggen: “Niemand is intelligent genoeg om behoorlijk te kunnen liegen.”