Het poldermodel is uitgevonden in de Nederlandse politiek, maar tegenwoordig lijkt niemand in Den Haag meer te verlangen naar een oplossing. Het tonen van besluitvaardigheid zou weleens iemand tegen het hoofd kunnen stoten, waardoor stemmen verloren gaan. In een tijd waar maatregelen getroffen moeten worden die ongunstig zijn voor de portemonnee, kan de Nederlandse politicus maar beter overal tegen zijn. Met iedere week een protest op de agenda, is er genoeg inspiratie. Wanneer er toch een beslissing genomen moet worden, omdat je toevallig de regerende partij bent, zeg er dan vooral bij dat ook jij het een rot maatregel vindt.

Thierry is bijvoorbeeld tegen het milieu. Het kost immers geld en dat geeft zijn electoraat liever aan zichzelf uit. “De lucht is schoner dan ooit tevoren,” stelde Thierry vorige week in de tweede kamer, waarna hij twee grafieken toonde met een dalende trend. Het zou gaan om een daling van fijnstof en zwaveldioxide. Logischerwijs concludeerde de heer Baudet hieruit dat er geen stikstofprobleem is. Mijn moeder informeerde vroeger ook wel eens naar het behaalde scheikunde cijfer. “Ik heb een acht voor wiskunde,” antwoordde ik dan snel.

Ook Geert moest weer zijn tegengeluid laten horen en dat deed hij met een zekere volwassenheid. “Van de Vroem Vroem partij naar de Bakfietspartij,” zei Geert, wijzend naar Jesse. Met de maatregel van het kabinet om overdag maximaal 100 kilometer per uur te gaan rijden zou Rutte te veel achter de Oink Oink partij van Jesse aan lopen. Maar Jesse zou Jesse niet zijn als ook hij zijn beklag niet kwam doen. En zo stond Rutte tegenover onze in klaagzang verkerende vertegenwoordigers. “Meer!” “Minder!” “Meer!” “Minder!”

Iedere vooruitgang in de geschiedenis ging gepaard met angst, angst voor het onbekende. Voorheen kwam de weerzin met name uit de hoek van de bewust onwetenden van het geloof, tegenwoordig is ontkennen nog de enige optie. Wetenschappelijke artikelen zijn lastig, er staat immers meer in dan alleen plaatjes. Ook de heer Baudet zou als historicus moeten begrijpen dat er context geplaatst moet worden bij een historisch verloop. Het leven tijdens de VoC was goed voor iedereen. We waren toch rijk? Lang leven de VoC!