Plant een boom voor iedere vlucht, een banner van een tropisch regenwoud bij de benzinepomp, een Zuid-as kantoor ingepakt in regenboogvlaggen en de sociale verantwoordelijkheidspagina van iedere corporate. “Teruggeven aan de gemeenschap,” noemen ze het. Problemen, bedekt met de mantel der liefde, zodat het de indruk wekt opgelost te zijn. In elk geval bij de personen die er geen last van hebben. Kan het niet slimmer, op een manier dat zowel het bedrijfsleven als de maatschappij werkelijk profiteert van dit soort campagnes?

Het consortium NAM heeft namelijk nog steeds niet ieder huis in Groningen hersteld, laat staan aardbevingsbestendig gemaakt. Ze willen het voor ieder huis individueel “tot op de bodem” uitzoeken. Herstellen is duurder dan een banner van een regenwoud bij de pomp, dat ga ik niet ontkennen, maar was het niet de beste marketingcampagne ooit om direct herstel te garanderen voor ieder in de regio?

Nu lijkt er in elk geval weinig dialoog te zijn tussen beide partijen. Iets dat de gemoederen doorgaans weinig goed doet.

Misschien maar een deurtje verder kijken, bij de honderden ondernemingen die een positieve impact willen maken op de maatschappij en hiermee hun sociale verantwoordelijkheid willen nemen. Vastgoedondernemingen, consultants, advocatenkantoren, noem maar op. Als ik hun websites mag geloven, vinden ze het allemaal belangrijk om sociale impact te maken.

In coronatijd bewezen veel van deze bedrijven zonder problemen door te kunnen gaan met thuiswerken. Kantoren stonden maandenlang leeg, terwijl het geld nog steeds binnenkwam. Het klinkt wellicht vreemd, maar zouden deze bedrijven zichzelf niet onsterfelijk maken door samen een bedrijfspand open te stellen voor de mensen in Ter Apel? Dat zou nog eens sociale verantwoordelijkheid zijn.

Bestuursleden van bedrijven in Nederland, jullie zijn het niet verplicht, maar wanneer jullie financiële steun nodig hadden in coronatijd, stond de overheid voor jullie klaar. Nu zowel de landelijke als lokale politiek zich niet bepaald van hun sterkste kant laten zien, is het misschien tijd om de waarde van het Nederlands bedrijfsleven te tonen en te handelen in plaats van posters te plakken met Engelstalige, loze beloften.