Shell, Schiphol en Tata Steel IJmuiden. Bedrijven die ons veel werkgelegenheid en den gevolge rijkdom hebben verschaft. Bedrijven die allen meer dan honderd jaar bestaan. Is de recente afkeer tegen deze bedrijven vergelijkbaar met de vrouw van een crimineel, die geniet van de decadente levensstijl, maar haar man inruilt, wanneer hij in de boeien geslagen wordt?

Het probleem begint met het aansprakelijk stellen van een instituut of bedrijf. De verdachte wordt onmenselijk gemaakt, waardoor niemand op persoonlijke rekening zich verantwoordelijk voelt.

“Begin bij jezelf” wordt veelal onderuit gehaald met het argument dat het een druppel op een gloeiende plaat is in vergelijking met de industrie. Maar voor wie is de industrie in bedrijf?

Ons, de consument.

Zonder Shell geen PostNL-busjes die onze pakketjes bezorgen, zonder Schiphol niet de Alibaba-snoertjes voor een euro en zonder Tata Steel IJmuiden überhaupt geen staal voor auto’s, of ze nu elektrisch zijn of voorzien van een traditionele verbrandingsmotor.

Shell, Schiphol en Tata Steel IJmuiden zijn ons wellicht verschuldigd om te innoveren, maar dan het is ook hoog tijd dat wij als burgers op persoonlijke conto onze fair share inleggen. Minder consumeren, voor meer geld. Pas dan mogen we werkelijk zeuren over onze grote vervuilers.