Verzorgingstehuis de Rijpe Druif maakt zich op voor de maandelijkse bingo. De dertigjarige verpleger René staat midden in de gang achter een tafel met drie foto’s waarop de prijzen zijn afgebeeld. Naast de drie foto’s liggen een megafoon en een rad dat hij voor de gelegenheid heeft aangepast. Zijn collega’s zijn thuisgebleven wegens gebrek aan beschermende middelen. René voelt zich verantwoordelijk voor “de Druifjes”. Maar als het om verzorging gaat, acht René één ding belangrijker dan zijn verantwoordelijkheidsgevoel. Zijn stiptheid. Hij kijkt op zijn gloednieuwe Kwartshorloge, telt in zijn hoofd de laatste seconden en pakt alvast de megafoon. Wanneer het tijd is drukt hij op de alarmknop van het apparaat en voelt zijn bloed harder stromen van spanning. De bingo kan beginnen.

Mevrouw van Driel opent als eerste haar deur. Ze is het lievelingetje van René, vanwege haar even grote fascinatie voor stiptheid. Meneer Gnaoui van nummer 16 volgt haar. Graaf von Oberndorff is wederom zijn broek vergeten. Alhoewel René hem ervan verdenkt dat het zijn versie van de kleren van de keizer is en hij met zijn actie volledig bewust zijn onvrede uit over het jaren 50 gebouw waar hij van zijn familie moet verblijven. Er volgen nog twaalf andere bewoners. Zeven deuren blijven dicht. Het is iedere week spannend waarom.

Lichtelijk geïrriteerd door de vertraging loopt René één voor één de dichte deuren af. Twee hebben geen zin, vier voelen zich niet goed en de laatste lijkt niet meer te ademen. “Dat komt zo wel,” denkt René,” de bingo moet nu toch echt beginnen.”

“Jonge Druifjes en Druivinnen,” schelt hij even later door de megafoon. “Vandaag kan ik jullie met alle vreugd meedelen dat onze “knuffelmarrokaan” Ali B zich heeft ingezet om onze bingo te sponsoren samen met zijn partner Yarden, jullie allen welbekend, en daarom zijn er deze keer bijzonder mooie prijzen te winnen. De derde prijs is een volledig verzorgde uitvaart in een prachtige kist van beukenhout. Wordt u tweede dan maakt u uw laatste rit in een massief eikenhouten kist en bent u de gelukkige om eerste te worden, is de kersenhouten uitvoering geheel voor u. Mag ik allereerst een applausje voor Ali B en Yarden?”

Stilte.

“Zoals jullie allen zien zijn er dit keer geen cijfers, maar vragen die u kunt sparen. Dat heb ik bedacht voor deze spannende tijd. Kunnen we beginnen?”

Zonder het antwoord af te wachten, draait René het rad rond. Het rad met zijn zelfbedachte ballen. Met enigszins klamme handjes pakt hij de eerste bal.

“De eerste bal is: wie is boven de 80?”

Het rad draait voor de tweede bal.

“De tweede bal is: wie is een maand geleden voor het laatst naar buiten geweest?”

Hij ziet de bewoners opgewekt pennen.

“De derde bal is: wie heeft COPD, overgewicht of vroeger gerookt?”

René vond deze bal erg goed bedacht van zichzelf.

“Goed opletten allemaal.”

René loopt met de vierde bal naar de knop die hij vanochtend geïnstalleerd heeft.

“De vierde bal is: wie van jullie heeft geen verzorger of een verzorger zonder bescherming?”

“Bingo, bingo, bingo, bingo, bingo, bingo…”

René drukt op de knop, confetti valt over de bewoners en hij feliciteert allen met hun geheel verzorgde laatste ritje.